Il mestiere di vivere: Diario 1935-1950

Every luxury must be paid for, and everything is a luxury, starting with being in this world.

Perfect behavior is born of complete indifference. Perhaps this is why we always love madly someone who treats us with indifference.

From someone who doesn't want to share your destiny, you should neither accept a cigarette

The words that strike us are those that awake an echo in a zone we have already made our own—the place where we live—and the vibration enables us to find fresh starting points within ourselves.

The whole problem of life is this: how to break out of one's own solitude, how to communicate with others.

You will be loved the day when you will be able to show your weakness without the other person using it to assert his strength.

Leggendo non cerchiamo idee nuove, ma pensieri già da noi pensati, che acquistano sulla pagina un suggello di conferma. Ci colpiscono degli altri le parole che risuonano in una zona già nostra – che già viviamo – e facendola vibrare ci permettono di cogliere nuovi spunti dentro di noi.

Life is not a search for experience, but for ourselves. Having discovered our own fundamental level we realize that it conforms to our own destiny and we find peace.

Waiting is still an occupation. It is having nothing to wait for that is terrible.

La letteratura è una difesa contro le offese della vita.

L’unica gioia al mondo è cominciare. È bello vivere perché vivere è cominciare, sempre, ad ogni istante. Quando manca questo senso – prigione, malattia, abitudine, stupidità –, si vorrebbe morire.

Ma la grande, la tremenda verità è questa: soffrire non serve a niente.

Tutto il problema della vita è dunque questo: come rompere la propria solitudine, come comunicare con altri.

L’arte di vivere è l’arte di credere alle menzogne, il tremendo è che, non sapendo quid sit veritas, sappiamo però che cos’è la menzogna.

uçurumdan kurtulmanın tek yolu ona bakmak, derinliğini ölçmek ve kendini o boşluğa bırakmaktır.

Sevgilim, çocuklara şaka yapılmaz. Ben de bir çocuktum.

Tutt’al più commuoversi sugli altri,mai su se stesso.To pity others perhaps, never to pity one’s self.Be touched by others, don’t be touched by yourself

Tutta l’arte è un problema di equilibrio fra due opposti.

Gli uomini che hanno una tempestosa vita interiore e non cercano sfogo nei discorsi o nella scrittura sono semplicemente uomini che non hanno una tempestosa vita interiore.

Hepimiz kötü şeyler düşünürüz, ama pek seyrek kötülük yapabiliriz. Hepimiz iyi şeyler yapabiliriz, ama iyi şeyler düşünebilenlerimiz pek azdır.

Bir şeyi yapabileceğimizi bilmek bize yetiyor, bu yüzden belki onu yapmaktan bile vazgeçiyoruz.

Remember, writing poetry is like making love: one will never know whether one's own pleasure is shared.

Vivere è come fare una lunga addizione, in cui basta aver sbagliato il totale dei primi due addendi per non uscirne più.

Aldırma,hepsi aynı kapıya çıkar. Aramızdaki aşk hikayesi çarpıçı olaylardan değil, en ince sezgilerle dolu iç yaşantılardan oluşuyor. Şiir de öyle olmalı. Ama dayanılmaz bir acı bu.

Bir şeyden, onu görmezlikten gelerek değil, ancak onu yaşayarak kurtulabiliriz.

...kadınların köklü ve kesin bir kayıtsızlıkları vardırşiire karşı. bu bakımdan "eylemci" insanlarabenzerler-bütün kadınlar "eylemcidir" aslında. gençken,kurnazca bir nedenle şiire ilgi duyarmış gibi görünürler:şiir, kadınların gerçek saydıkları her şeyin kökündeyatan bir coşkunluktan, bakhos ayinlerine özgü bircoşkunluktan doğar. kadınlar, toy ve özentili olduklarızamanlarda bile, hayatla karşı karşıya geldikleri zamaniçlerinde uyanan o gerçek ve etkin duyguyla başka birduyguyu hiçbir zaman birbirine karıştırmazlar...

Una cosa sola (tra le molte) mi pare insopportabile all’artista: non sentirsi più all’inizio.

Yaşama sanatı, sevdiklerimize onlarla birlikte olmaktan ne büyük bir zevk duyduğumuzu göstermemekten başka bir şey değildir. Bunu başaramadık mı, bırakıp giderler bizi.

Başkalarıyla -hatta karşına çıkan tek insanla- sanki her şey o an başlayacak ve biraz sonra bitecekmiş gibi yaşamalısın.

Gerçek acı çeşitli düşüncelerden meydana gelir. İnsan aynı anda ancak bir şey düşünebileceğine göre, bir düşünceden öbürüne geçmeyi, böylece sırayla her sızlayan yerin acısını dindirmeyi öğren.